FUNDACJA MIMOZA

Ewelina Chapska-Domańska

W trakcie procesu twórczego skupiam się na pracy świadomie pomijając istniejący ból. Daję to wytchnienie od ciągłego zmęczenia, pieczenia części ciała i innych objawów fibromialgii. Jest to dla mnie pewien sposób radzenia sobie z przeciwnościami choroby. Nie oznacza to, że podczas realizacji dzieła nagle nie czuję bólu. Czuję go całym ciałem, momentami wręcz bardziej niż bym chciała. Praca twórcza odrywa mnie od myśli związanych z chorobą dzięki czemu wszystkie zmysły i odczucia kieruję na dzieło. Pozwala to na relaks. Organizm będąc w bezpiecznej przestrzeni rozluźnia spięte mięśnie. W ten sposób następuje ograniczenie bólu. Ciało delektuje się chwilą pozwalając sobie na odpoczynek który przy fibromialgii jest dość ważnym aspektem.

Dodatkowym atutem procesu artystycznego jest wyciszenie się. W ten sposób organizm pozbywa się stresu. Pozwalam sobie poukładać myśli i na chłodno spojrzeć na minione zdarzenia. Skupiam się na sobie i własnych potrzebach. Myśli przenikają przeze mnie uwalniając mnie od ich ciężaru. Ograniczam samonakręcanie się i negatywne emocje. Jest to dość istotny element wewnętrznej konwersacji. Jej ton i barwa nie krytykują, nie oceniają i nie wprowadzają napięcia. Daję sobie emocjonalny spokój jednocześnie wspierając odczucia. Podczas procesu twórczego zachodzi we mnie coś podobnego do refleksji. W ten sposób psychicznie przechodzę przez codzienność uwalniając się od problemów.

Artyzm wraz z fibromialgią tworzą duet zmysłów i możliwości. Pozwala to poczuć, że ból nie definiuje mnie jako człowieka. Tworząc czuję się spełniona i zaspokojona w tematyce rozwoju. Samorealizacja pokazuje mi, że mimo ograniczeń związanych z chorobą jestem w stanie osiągać cele. Jest to świadome udowadnianie sobie własnej wartości. Czuję się kobietą, artystką, i przede wszystkim osobą której ból nie trzyma w klatce. Jestem wolna, a moją wolnością jest wewnętrzna intymność w postaci artyzmu. Fibromialgia jako inwazyjna choroba mojego ciała stara się zniszczyć wszelkie sposobności do samorozwoju artystycznego. Skończone dzieła uświadamiają mi jak silną i pełną pasji jestem osobą. Dla mnie artyzm jest taką samą częścią życia jak choroba. Zachowanie między nimi równowagi pozwala funkcjonować w codzienności.

Artyzm jest to wewnętrzna intymność dotykająca najgłębszych zmysłów. Twórczość nadaje formy, kształtu i barwy odczuciom. Myśli są uwidocznione a ich symbolika powiązana z emocjami. W ten sposób jest tworzone dzieło. Proces twórczy polega na wewnętrznej relacji. Nie jest to jedynie konwersacja prowadzona w umyśle. Relacja z samym sobą obejmuje także więź, odpowiedzialność, potrzeby i możliwości dotyczące jednostki. Rysując, malując, rzeźbiąc czy choćby projektując wyrażam siebie w każdym tego słowa znaczeniu. Pokazuję w ten sposób kawałek myśli, odczuć i własnego świata.

Artyzm z fibromialgią tworzy mieszankę możliwości, potrzeb, ograniczeń i zaburzeń które współgrają w twórczym procesie. Głównym elementem połączenia jest ból określający czas pracy. Praca nad dziełem ograniczona jest w taki sam sposób jak codzienne funkcjonowanie. Czasem wręcz niemożliwym jest trzymanie narzędzi bądź zwykłe pochylanie się nad kartkami. Zdarzają się momenty gdy po dłuższej chwili proces twórczy jest przerywany z uwagi na silny ból. Powoduje to nakaz planowania kilku przyszłych dni by przewidzieć wystarczająco dużo czasu na własny artyzm. Oznacza to, że moment twórczy poprzedzony jest odpoczynkiem służącym pozyskiwaniu energii. By odpoczynek był efektywny i dawał zadawalające efekty należy zaplanować czas na pracę, na rozwój, na obowiązki, na zaspokojenie potrzeb i na relaks.

Fundacja MIMOZA

Działamy na rzecz osób chorych 
na fibromialgię oraz ich bliskich. 
Jesteśmy pierwszą w Polsce fundacją 
związaną z tą chorobą.



KRS:
 0001055359

adres e-mail: biuro@fundacjamimoza.com 



Biuro Fundacji MIMOZA

ul. Strzegomska 4
59-400 Jawor, dolnośląskie